مداحان

نمی دانم در کودکی چیزهایی که به خوردمان می دادند کمتر "غلو آمیز" بود  یا به خاطر طببعت کودکی و کم فهمی بود که مثل امروز چنین به اراجیفی که بهم می باقند حساس نمی شدم، شاید هم "ضعف ایمان"  ناشی ازعقل است که چنین در برابر شنیدن خزعبلاتی که آقایان مداح و ...  می گویند واکنش ذهنی شدید نشان می دهم ؟؟؟!!!!

سوالاتم ساده و شاید سطحی باشند :

۱- در چند قرن پیش(نمی دانم چند قرن) کدام مورخ و محققی چنین دقیق و موشکافانه و باجزیئات حوادث کربلا را به ثبت رسانده که امروز اینان به آن استناد می کنند(حال آنکه مورخان در ماه و سال تولد امام هم اختلاف نظر دارند!!)

۲- بی شک آنچه امام حسین و یاران باوفایش انجام دادند کاری بس بزرگ و تاریخی بوده ُ اما آیا این ملت هیچ غم و غصه و معضل داخلی و جهانی دیگری ندارند که بعد از قرن ها هنوز بر فجایع و ظلمی که سالها پیش شده می گریند و می خواهند درس عبرت بگیرند.

مدت ها پیش دوستی حرف جالبی زد :

این ملت بر امام حسین نمی گریندُ حسین بهانه است این مردم بر غصه ها و رنج های خود چنین زجه می زنند ...

جالبه که من از خانواده کاملا مذهبی هستم که تا چند سال پیش "بدجوری" به همراه خانواده در مراسم ماه محرم شرکت می کردم ولی چند سالی است که قلبا دلم به این دو رویی رضا نمی دهد، نشستن در مجلس و کفرو انزجار از گفتار اینها... ، من که چنان بوده ام و چنین شده ام !!بقیه را نمی دانم؟؟؟